[Vanteta Fic]Title : Endless

posted on 09 Oct 2012 17:02 by nutty04 in FootballFiction directory Fiction
Title :         Endless
Pairing :     Robin Van Persie x Mikel Arteta
Rating :      PG
A/N :          น่าจะเป็นฟิคตัวสุดท้ายของคู่นี้อย่าง(ไม่)เป็นทางการแล้วนะคะ
                   ห่างหายจากการอัพฟิคไปนาน ผิดพลาดอะไรไป ขออภัยด้วยเด้อ Surprised
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
+++++++ Endless +++++++
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
END.
..เรื่องบางเรื่องก็จบก่อนที่มันจะเริ่มต้นขึ้นด้วยซ้ำ..
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เรือนร่างบางในชุดวอร์มสีน้ำเงินเข้มจัดแจงเก็บข้าวของ
ลงในกระเป๋าเป้สีเข้าชุดกันเพื่อเตรียมตัวออกจากสนามซ้อม 
 ตำแหน่งของดวงอาทิตย์ที่คล้อยลงต่ำกับแสงสว่างที่เลือนลางลงทุกขณะ
บอกให้เขารู้ว่านี่เป็นเวลาเย็นย่ำแล้ว
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
..ซ้อม กลับบ้าน นอน ตื่น ซ้อม เตรียมแข่ง..
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

กิจวัตรเหล่านี้วนไปวนมาเฉกเช่นเดิมทุกครั้ง
ไม่มีผิดแผกไปจากนี้ในทุกๆวัน
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
สิ่งเดียวที่ต่างออกไป.. อาจมีแค่
..ที่ตรงนี้ไม่ได้มี 'นาย' อีกต่อไปแล้ว..
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
วงหน้าหวานสะบัดความคิดเหล่านั้นให้ออกไปจากหัว
เป็นเวลาหลายเดือนแล้วที่เขาพยายามบังคับตัวเองไม่ให้คิดถึงเรื่องอะไรไร้สาระพรรค์นี้
แม้การพยายามห้ามสิ่งที่ตัวเองพึงระลึกอยู่เสมอ มันจะยากเย็นมากก็ตามที..
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
สิ่งที่เขาควรทำคือการคิดถึงแค่เรื่องการกลับบ้าน
พักผ่อน และเตรียมพร้อมสำหรับวันต่อไป
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ไม่มีใครว่างพอจะมานั่งคิดถึงสิ่งที่จบไปแล้วหรอก
..ทั้งตัวเขาเองและคนอื่นด้วย..
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
'  มิเกล '
 
 
 
 
 
 
 
อาร์เตต้าไม่เคยปฏิเสธความเจ็บปวดที่เขามีนับจากวันที่ใครบางคนเลือกที่จะจากไป
แต่สิ่งหนึ่งที่เขาเลือกที่จะไม่ยอมรับอย่างแน่นอนคือความอ่อนแอ..
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
แต่เสียงเรียกที่ดังขึ้นจากทางด้านหลัง
 น้ำเสียงนุ่มนวลแต่กลับกรีดลึกเข้าสู่โสตประสาทของคนฟัง
มันทรงพลังจนเขารู้ดีว่า ความพยายามที่จะเข้มแข็งตลอดหลายเดือนที่ผ่านมานั้น..
 
 
 
 
 

 
 
 
 
ได้พังทลายลงหมดแล้ว..
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เจ้าของชื่อไม่ยอมเสียเวลาแม้แต่จะหันกลับไปมองว่าเป็นใคร
เรือนร่างสะโอดสะองค์มีแต่จะรีบเร่งฝีเท้า
ให้หนีห่างออกไปจากเจ้าของเสียงเรียกนั้นให้เร็วที่สุด
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
..พอแล้ว..
..มันควรจบลงเสียที..
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
' มิเกล มิเกล '
 
 

 
เสียงเรียกดังขึ้นอีกเมื่อเจ้าของชื่อไม่ยอมหันมา
โรบินไม่อาจยอมปล่อยให้มิเกลเดินจากเขาไปไหนได้อีกแล้ว
ร่างสูงรีบก้าวตามแทบจะทันที และด้วยความได้เปรียบทางด้านสรีระของคนสูงกว่า
เพียงอึดใจเดียวเขาก็ก้าวเข้าไปรวบตัวคนร่างบางมาไว้ในอ้อมแขนได้
 
 
 
 
 
 
 
 
 
มิเกลเกือบจะหยุดหายใจในวินาทีที่ตัวเองได้เข้าไปอยู่ในอ้อมแขนแกร่งนั่นแบบไม่ทันได้ตั้งตัว
มันเป็นเพียงเวลาแค่เสี้ยววินาที แต่น่าแปลกที่เขาจดจำทุกสัมผัสนั้นได้อย่างแม่นยำ
ไออุ่นจากร่างของโรบิน กลิ่นน้ำหอมจางๆที่หมอนั่นชอบใช้
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
..เหมือนกับจากมาได้ซักสิบปีแล้วมั้ง..
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
' ฟังฉันก่อนสิ ' น้ำเสียงแผ่วที่ข้างใบหูทำให้มิเกลต้องสงบลง
' ฉันไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้.. '
'  ฉันไม่ได้อยากจะทิ้งนายไว้แบบนี้ ฉันไม่ได้อยากจะผิดสัญญา '
'  ฉันรู้สึกแย่มากมิเกล รู้สึกแย่มากจริงๆ.. '  
 
 
 
 

น้ำเสียงละมุนนั้นพร่าลงทีละน้อยก่อนจะค่อยๆถูกกลืนหายไปในลำคอ
เพราะความรู้สึกผิดแล่นเข้ามาแทนที่ทุกคำพูด
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
สิ่งเดียวที่โรบินเห็นได้ชัดเจนที่สุด
คือภาพวันที่เซสก์ย้ายออกไปฉายทับซ้อนขึ้นมา
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

วันนั้นเขาจำได้ดีว่ามันรู้สึกเจ็บปวดมากแค่ไหน 
แม้จะไม่ใช่การทรยศหักหลัง..
แต่จิตใต้สำนึกไม่สามารถอธิบายความรู้สึกนั้นได้ดีมากกว่านี้

 
 
 
 
 

นาทีนั้นเขาอยากจะตะโกน อยากจะฉุดรั้ง อยากจะกอดเซสก์เอาไว้
อยากจะทำทุกวิธีทางเพื่อไม่ให้เซสก์ก้าวออกไปจากสถานที่แห่งนี้
 


แต่วันนี้ฝ่ายที่เดินออกไป กลับกลายเป็นเขาเสียเอง..
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

เขารู้ดีว่าเซสก์ไม่ได้อยากจะทิ้งที่นี่ไป
..และในวันนี้เขารู้ดีมากยิ่งกว่า
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

ทั้งความรู้สึกข