[Niam Series] Title : Let me be your hero 05

posted on 19 May 2012 22:12 by nutty04 directory Fiction
[Niam Series]
 
 
Title :        Let me be your hero 05
Pairring :  Liam Payne x Niall Horan
Rating :    PG-13
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
++++ Let me be your hero 05 ++++
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
..ได้งาน..
 
 
 
 
 
 
ไม่น่าเชื่อว่าเสียงร้องห่วยๆที่เขาร้องคลอตามคนตัวเล็ก
และจังหวะดนตรีฟังเพลินๆของกีตาร์คลาสสิค
จะทำให้พวกเขาได้งานจริงๆ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ต้องยกความดีความชอบทั้งหมดให้ไนออลสินะ..
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เลียมยืนยิ้มให้กับคนตัวเล็กบนเวที
ไนออลกำลังจัดแจงนั่งเล่นกีตาร์ตามที่มีคนรีเควสต์ขอเพลงมา
..ซึ่งก็มีคนให้ความสนใจเยอะเสียด้วยสิ..
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เผลอแป๊บเดียวเขาก็ทำงานที่นี่ครบ 1 สัปดาห์แล้ว
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เลียมคิดว่าตัวเองคงได้อานิสงค์มาจากคนตัวเล็กบนเวที
เป็นเพราะว่าคนผมทองเรียกลูกค้าได้อย่างต่อเนื่องนั่นแหละ
ผู้จัดการร้านถึงยังไม่มีทีท่าว่าจะไล่เขาออก
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
วงหน้าขาวใสนั่นดูน่าหลงใหลมากขึ้นไปอีกยามที่ได้ยิ้มและร้องเพลง
ไนออลดูเหมือนจะเป็นของขวัญจากพระเจ้าสำหรับเขาโดยแท้จริง
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
นี่สินะ.. เรื่องดีๆในชีวิตของ เลียม เพย์น
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ไนออล ฮอแรน นี่เอง..
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ลูกค้าในร้านผลัดกันเดินเข้าไปขอเพลงชนิดแทบไม่ได้หยุดหย่อน
บางคนเดินวนไปวนมา 2-3 รอบเลยด้วยซ้ำ
เลียมยิ้มให้กับภาพนั้น ก่อนจะเดินไปรับออร์เดอร์ตามหน้าที่ของตน
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
' รับอะไรดีครับ ? ' 

 
' คนที่อยู่บนเวทีนั่นชื่ออะไรเหรอ ? '

น้ำเสียงแหบห้าวของผู้ชายรูปร่างสูงโปร่งตรงหน้า
ทำเอาคนถูกถามต้องชะงักกระดาษและปากกาในมือลง
เพื่อเปลี่ยนเป็นการจ้องหน้าผู้ชายคนนั้นตรงๆแทน
 
 
 
 
 
 
' ไนออล ,คุณมีปัญหาอะไรกับเขารึเปล่าครับ '

เลียมพูด พยายามบังคับน้ำเสียงของตัวเองให้สุภาพ
แม้ว่ามันอาจจะห้วนไปบ้างก็ตามที
 
 
' ไม่มี '
 
น้ำเสียงนั้นตอบสั้นๆ แต่ยังไม่ยอมละสายตาจากวงหน้าหวานบนเวที
และมันทำให้เลียมเริ่มรู้สึกหงุดหงิด
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
.. จะจ้องทำไมนักหนานะ ! ..
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
.......................
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
'  ก็จบกันไปแล้วนะครับสำหรับเพลงสุดท้ายของค่ำคืนนี้
ผมต้องขอลาทุกคนไปก่อน แล้วพบกันใหม่นะครับ '
 
เสียงหวานกรอกใส่ไมโครโฟนที่กระจายเสียงสู่ลำโพงรอบร้าน
เรียกเสียงปรบมือเกรียวกราวจากทุกสารทิศ
ไนออลลุกขึ้นโค้งตัวให้ลูกค้ารอบตัวอย่างสุภาพ
ก่อนจะเดินออกมาทางข้างหลังเวทีเรื่อยไปถึงหลังร้านที่เงียบสงบ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
..ไม่มีใครอยู่เลยแหะ..
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ไนออลสาละวนอยู่กับการกวาดข้าวของส่วนตัว
ที่วางระเกะระกะอยู่บนโต๊ะลงกระเป๋าเป้ของตัวเอง
เตรียมตัวรอเลียมกลับที่พักด้วยกัน
 
ประกอบกับได้ยินเสียงประตูหลังร้านถูกเปิดออกพอดี
 
 
 
 
 
 
 

 
' เลียม กลับกันเหอะ '

น้ำเสียงหวานใสกล่าวชวนกลับบ้านตามปกติเหมือนทุกวัน
 
 
 
 

 
' จะรีบกลับไปไหนล่ะ ? '

แต่ที่ผิดปกติคือวันนี้เสียงที่ตอบรับกลับมาไม่ใช่เสียงของเลียม
 
 
 
 
 
 
 
 

 
ไนออลหันขวับไปทางต้นเสียง พบร่างสูงโปร่งที่ไม่คุ้นหน้า
แต่ก็พอจะเดาได้ว่าเป็นลูกค้าของทางร้าน
 
 
 
' ฉันชอบเพลงของนายมากนะ '

ไนออลยิ้มให้ประโยคนั้นก่อนจะผงกหัวให้เป็นเชิงขอบคุณ
พลางจะเดินเลี่ยงออกไปรอเลียมข้างนอก
 
 
 
 
 
 

เขาไม่ชอบอยู่กับคนแปลกหน้าสองต่อสอง นั่นเป็นนิสัยส่วนตัวของไนออล
เพราะคนแปลกหน้าทำให้เขารู้สึกอึดอัด
 
 
 
 
..ยกเว้นเลียม..
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
' จะไปไหนล่ะ  '

มือแข็งสากกระชากเรียวแขนบางไว้ได้ทัน
ก่อนจะออกแรงบีบจนมันเป็นรอยนิ้วสีเข้มขึ้นชัด
ไนออลพยายามจะสะบัดออก แต่มันก็เป็นความพยายามที่ไร้ผล..
 
 
 
 
 
 
 
 
' ป.. ปล่อย '
 
 
เสียงหวานสั่นระริกด้วยความตื่นตระหนก
เขาคิดอยากจะร้องตะโกนให้คนช่วย
แต่ก็รู้ดีว่าไม่มีทางสู้เสียงดนตรีข้างนอกได้
 
 
 
 
 
' ปล่อยแน่ หลังจากที่นายเป็นของฉันแล้วนะ '
 

พูดจบคนตัวสูงกว่าก็ดึงคนตัวเล็กเข้ามาในอ้อมแขน
ร่างนั้นใช้จมูกโด่งกดไซร้ไปที่ลำคอขาวนั่นอย่างหื่นกระหาย
ไนออลทั้งทุบทั้งผลักจนสุดแรงเพื่อขัดขืน
 
 
 

 
' อยู่นิ่งๆน่า ฉันจะจ่ายให้นายเอง '
 

คนตัวสูงกดแขนข้างขวาของร่างเล็กไว้กับเคาน์เตอร์ไม้
ก่อนจะโน้มตัวทับไว้ไม่ให้ไนออลดิ้นขัดขืน
ดวงตากลมโตสีฟ้าเบิกโพลงด้วยความเจ็บปวด
 
เขาอยากจะกรีดร้องออกมาให้สุดเสียง..
 
 
 
 

 
 
น้ำตาหยาดสวยปริ่มคลอดวงตาสีน้ำทะเลแต่เจ้าของของมัน
กลับพยายามกลั้นเอาไว้ไม่ให้มันไหลรินออกมา
 
 
 
ใบหน้าหวานเบือนหนีหลบคนตัวสูงแต่กลับถูกมือแข็งนั้นจับคางให้หันมาสบดวงตาสีเข้ม
ริมฝีปากบางที่สั่นระริกถูกทาบประทับจากริมฝีปากคนแปลกหน้า
 
 
 
 
 
 
 
 
 
สัมผัสอุ่นนั้นหยาบคายและรุนแรง 
ไนออลรังเกียจสัมผัสนี้เหลือเกิน..
 
 
 
 
 
 
 
ฉับพลันความอุ่นนั้นก็ถูกถอนออกไปอย่างรวดเร็วตามแรงกระชากจากทางด้านหลัง
ร่างสูงโปร่งถูกเหวี่ยงไปกระแทกกับโต๊ะไม้
..ตามด้วยการกระแทกหมัดใส่ใบหน้านั้นไม่ยั้ง
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
กลิ่นคาวเลือดคลุ้งไปทั่วบริเวณ 
 
 
 
 
 
 
 

 
ไนออลค่อยๆยันกายลุกขึ้นได้อีกครั้งเมื่อพบว่าตัวเองถูกคนคนนึงประคองไว้
 
 
 
..เลียม..
 
 
 
 
 
' อย่ายุ่งกับเขาอีก '

เลียมเน้นคำเสียงหนักแน่นใส่ร่างที่นอนฟุบแทบไม่ได้สติตรงมุมโต๊ะ
ใบหน้าของคนร่างโปร่งเปรอะไปด้วยสีเลือดจากหมัดของคนพู
 
 

ดวงตาสีน้ำตาลอุ่นคู่นั้นลุกด้วยเพลิงโทสะ
จนแทบไม่มีร่องรอยของชายหนุ่มผู้อ่อนโยนให้เห็น
มีแต่ความโกรธเกรี้ยวฉายชัดผ่านทางน้ำเสียง
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
แต่ทว่ามืออุ่นนั้นยังคงกุมมือไนออลไว้แน่น..
 
 
 
 
' กลับกันเถอะ '
 
เลียมบอก คนตัวเล็กได้แต่พยักหน้าก่อนจะเดินตามแรงจูงของเลียมอย่างง่ายดาย
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ตลอดทางเดินกลับบ้านมีแต่ความเงียบ..
 
 
 
 
 
เลียมจูงมือไนออลให้เดินตามมาเรื่อยๆช้าๆ
แต่ทว่าข้างในจิตใจของเขามันกลับไม่ได้สงบ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เขามันแย่ เขามันห่วย แค่คนคนเดียวทำไมถึงดูแลไม่ได้ !
 
 
 
 
 
เลียมกัดริมฝีปากตัวเองแน่นจนมันห้อเลือด 
แต่เขาก็รู้ดีว่ามันเจ็บไม่ได้เท่าครึ่งนึงของความเจ็บปวดที่ไนออลได้รับ
 
 
 
 
 
 

 
 
' เลียม.. '
 
เสียงหวานสั่นจากคนข้างหลังนั่นทำให้เลียมยอมหยุดฝีเท้าลงและยอมหันกลับไปหา
ไนออลโผเข้ากอดเขาทันที ร่างเล็กนั้นสั่นสะท้านไปด้วยความกลัว
น้ำตาอุ่นๆไหลซึมเข้าสู่เสื้อเขาจนเปียก
เลียมหลับตาลงแล้วกอดตอบร่างนั้นด้วยความรู้สึกรวดร้าวยิ่งกว่า
 
 
 
 
 
 
' ขอโทษนะ ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ '

ริมฝีปากบางพร่ำซ้ำคำเดิมราวกับของเล่นที่ชำรุด
มืออุ่นเลื่อนไปลูบเรือนผมนุ่มสีบลอนด์เพื่อปลอบประโลม
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เลียม เพย์น สัญญากับตัวเองตั้งแต่ตอนนั้น..
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นนับจากนี้ไป..
 
 
 
 
 
 
เขาจะต้องปกป้อง ไนออล ฮอแรน ไว้ให้ได้..
 
 
 
 
 
tbc.
 
 
 
 
 
 
 
Talk Zone :;    โฮกกกก ปั่นเสร็จตอนห้าทุ่มครึ่ง เหนื่อยโฮกค่ะ *สลบ*
 
 
 
 
 
 
 
 
 

ไม่พูดอะไรแล้ว เหนื่อยจริงๆ
ขอบคุณคนอ่านค่ะ พรุ่งนี้กะลงฟิค 2 เรื่องรวด #ถ้าทำได้นะ
 
 
 
 
 
++แถม++
ไนออลรูปนี้ ฟหกดเ้่าสวงฟหกดเ้่าสวง
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด 
ตบมือให้เลียมดังๆ ตอนนี้เค้าชอบเลียม แมนมาก
แอร๊ยยยยยยยยยยย

#5 By p'new (103.7.57.18|101.108.88.76) on 2012-05-27 22:52

จงมา จงมา ~~~~~~~~~
ร่ายมนตร์ใส่ไรเต้อร์ ๕๕๕๕๕๕๕๕

#4 By chen9chen9 (103.7.57.18|171.4.154.128) on 2012-05-24 21:10

อ่า อ่านแล้วอยากไปฆ่าไอ่กร๊วกนั่น
มาจูบไนออลของเลียมได้ไงห๊ะ!!!
เลียมต่อจากนี้นายต้องปกป้องดูแลเค้าดีๆนะ
มีนายคนเดียวนะที่เรายอมยกพลุ้ย(?)ให้ :D
ไรเตอร์สู้ๆ รอตอนต่อไป :)

#3 By sherlock holmes on 2012-05-20 12:31

กรี๊ดดดดด
ทำไมไม่ล้างจูบของไอ้ฮวกนั่น
ด้วยปากของนายล่ะเลียมเพย์นนนนนน -////-
เขียนทำคนฟินมากอ่ะไรท์เตอร์ >< สู้ต่อไปทาเคชิ!!

#2 By mameenie (103.7.57.18|49.48.3.224) on 2012-05-19 23:59

ไรท์เตอร์มาต่อเร็วๆน้าาาาาาา ชอบมาก!!<3

#1 By Qlittlequeen (103.7.57.18|14.207.182.98) on 2012-05-19 23:58