[Niam Series] Title : Let me be your hero 04

posted on 15 May 2012 20:58 by nutty04 directory Fiction
[Niam Series] 
 
 
Title :        Let me be your hero 04
Pairing :    Liam Payne x Niall Horan
Rating :    PG
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
++++ Let me be your hero 04 ++++
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เลียม เพย์น และ ไนออล ฮอแรน ก้าวเข้ามาในร้านอาหารแห่งหนึ่ง
โดยที่หวังเป็นอย่างยิ่งว่า..  มันจะเป็นร้านสุดท้าย
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

ในร้านจัดตกแต่งเป็นโทนสีน้ำตาลอบอุ่น
ที่ไนออลแอบคิดไปเองว่ามันเข้ากับเลียมเหลือเกิน
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ทั้งโต๊ะไม้ที่ถูกจัดอยู่อย่างเรียบร้อยในสไตล์คลาสิค
โคมไฟสีสลัวแต่กลับให้ความรู้สึกที่ดีอย่างน่าประหลาด
เวทีเล็กๆกับเคาน์เตอร์บาร์ขนาดย่อมที่ข้างหลังมีขวดน้ำสีสวยวางเรียงรายอยู่
ตรงมุมห้องประดับด้วยต้นไม้เล็กๆและกีตาร์คลาสิคที่ดูเข้ากันอย่างลงตัว
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
รสนิยมเจ้าของร้านที่นี่เข้ากับเลียมได้อย่างสบาย
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
' ร้านของเราต้องการอะไรที่มากกว่าเด็กเสิร์ฟธรรมดา '
' พวกนายต้องมีความสามารถพิเศษในการเรียกลูกค้า '
' ฉันถึงจะรับพวกนายเข้าทำงาน '
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

เจ้าของร้านแจงถึงข้อตกลงในการรับสมัครเข้าทำงาน
' มีมั้ยล่ะ.. ความสามารถพิเศษ ? '
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
คิ้วรูปสวยสีเข้มขมวดเข้าหากันอย่างคนใช้ความคิด
.. ความสามารถพิเศษหรอ ? ..
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
..มีซะที่ไหนกันล่ะ..
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เลียมถอนหายใจออกมาเบาๆ นี่เขากำลังจะพลาดงานเป็นครั้งที่ 5 สินะ..
สมกับเป็น เลียม เพย์น ชายหนุ่มดวงซวยประจำปีเลย
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เรือนร่างสมส่วนผุดลุกหมายจะเดินออกไปหางานอื่นต่อ
แต่ทว่ายังช้ากว่าคนตัวเล็กข้างๆ มือนิ่มขาวนั้นรั้งแขนของเลียมให้นั่งลงตามเดิม
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
' เล่นกีตาร์กับร้องเพลงถือเป็นความสามารถพิเศษมั้ยครับ ? '

เสียงหวานเอ่ยถามพลางพยักเพยิดไปทางกีตาร์ที่วางตกแต่งอยู่ที่มุมห้อง
สีหน้าและแววตาที่มุ่งมั่นของคนตัวเล็กทำให้เลียมไม่กล้าคัดค้านอะไรขึ้นมา
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ทั้งๆที่ความจริงแล้ว..
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เขาเล่นกีตาร์ได้แค่ระดับเด็กประถมเท่านั้น !!
ส่วนเรื่องร้องเพลงนั้นยิ่งแย่ไปกันใหญ่ แค่จะปริปากคุยกับใครซักคนยังว่ายากเลย
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
แล้วนี่.. ร้องเพลง..
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เจ้าของร้านยกยิ้มขึ้นอย่างพึงใจ
' ถ้าทำได้จริง พรุ่งนี้ก็มาทำงานได้เลย '
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
.........................................
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
' นี่นายคิดจะปรึกษาฉันบ้างรึเปล่าน่ะ หะ ! '
 
 
 


เมื่อกลับมาถึงที่พัก เลียมก็เปิดฉากว้ากเพ่ยใส่คนตัวเล็กจอมพูดเองเออเองทันที
แต่ไนออลไม่ได้สนใจฟังเขาซักเท่าไหร่
เพราะมัวแต่วุ่นวายอยู่กับการปรับตั้งสายกีตาร์ตัวเก่า
ที่เพิ่งค้นเจอในห้องเลียมให้เสียงไม่เพี้ยน
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
' นายมันตัววุ่นวาย ตัวป่วน เผด็จการ ทำอะไรไม่ปรึกษา '
เลียมเดินบ่นไปรอบๆห้องราวกับถูกวิญญาณคุณครูเข้าสิง
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
' พรุ่งนี้เราจะไม่ได้งาน เพราะฉันเล่นกีตาร์ไม่ได้ และไม่คิดจะร้องเพลงด้วย '
' เพราะงั้น รู้อะไรมั้ยฮอแรน นายควรจะขอโทษฉัน '
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
' โอเค ' เสียงหวานดังสวนแทบจะทันที
นั่นทำเอาคนที่กำลังเดินบ่นอยู่ต้องหันไปมอง
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ยอมง่ายแบบนี้ค่อยคุยกันได้หน่อย..
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
' ปรับสายได้แล้ว ไม่เพี้ยนชัวร์ ' ไนออลยิ้มร่า
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
นี่ไม่ได้ฟังที่เขาพูดซักคำเลยสินะ..
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เลียมก้าวไวๆไปที่เตียง ทิ้งตัวนั่งลงข้างๆคนตัวเล็กอย่างอ่อนใจ
เขาสูดลมหายใจไปลึกๆ นับ 1-10 ในในช้า ก่อนจะพูดออกมา
 
 
 
 
 
 
' ไนออล นายฟังฉันดีๆนะ '
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

' ฉัน-ไม่-เล่น-กี-ตาร์-หรือ-ร้อง-เพลง-เด็ด-ขาด '
เลียมเน้นคำเสียงหนักแน่น พยายามใจเย็นอย่างที่สุด
 
 
 
ไนออลหันมาส่งยิ้มให้เลียม จนดูเหมือนดวงตาสีฟ้ากลมใสนั่นจะยิ้มตามไปด้วย
' เดี๊ยวฉันจะเล่นกีตาร์นะ แล้วจะร้องขึ้นให้ นายก็ร้องคลอๆตามมาล่ะ '
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
รอยยิ้มหวานระบายบนใบหน้าขาวสวยนั่น
แต่นาทีนี้เลียมกลับรู้สึกว่ามันเป็นรอยยิ้มที่ยั่วประสาทมากที่สุดในโลก
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
ไนออลไม่ได้ฟังเขาเลยจริงๆด้วย !
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เลียมจ้องไนออลด้วยความโมโห นึกอยากจะทำโทษหมอนี่แรงๆซักที
แต่ก็ไม่รู้จะทำอะไร แถมเจ้าตัวก็ไม่มีท่าทีรู้สึกรู้สาอะไร
กับรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาจากตัวเขาเลยแม้แต่นิดเดียว
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เลียมอยากจะแย่งกีตาร์นั่นออกมาจากมือคนตัวเล็กแล้วโยนทิ้งออกนอกหน้าต่างเสีย
แต่ยังไม่ทันได้คิดอะไรต่อ เลียมก็ต้องนิ่งลง
เมื่อคนร่างเล็กเริ่มพรมนิ้วลงบนคอร์ดกีตาร์และบรรเลงมันอย่างชำนาญ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เสียงอินโทรแสนหวานใสดังขึ้น
ผิดแผกจากที่เลียมเคยฝึกเล่นเองสมัยก่อนตอนอยู่คนเดียวลิบลับ
วงหน้าขาวใสยกยิ้มบางขึ้น ก่อนที่จะร้องเพลงคลอกับเสียงกีตาร์
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เสียงหวานไม่แพ้หน้าเลย..
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
I love this place
But it's haunted without you
My tired heart
Is beating so slow
Our hearts sing less
Than we wanted
We wanted
Our hearts sing 'cause
We do now know
we do not know
 
 
 
 
 

 
To light the night
To help us grow
To help us grow
It is not said
I always know
 
 
 
 
 
 
 
 
You can catch me
Don't you run
Don't you run
If you live another day
In this happy little house
The fire's here to stay
 
 
 
 
 
 
 
To light the night
To help us grow
To help us grow
It is not said
I always know
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Please don't make a fuss
It won't go away
The wonder of it all
The wonder that I made
I am here to stay
 
 
 
 
 
 
 
ถึงตอนนี้ไนออลก็หันมาส่งยิ้มละไมให้กับเลียม
ดวงตาสีฟ้าสดใสนั้นจับจ้องไปยังใบหน้าของคนข้างๆ
จนเจ้าของดวงตาสีน้ำตาลเข้มต้องแกล้งเสมองไปทางอื่น
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ไนออลร้องเพลงเพราะเหมือนนางฟ้าเลย..
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เสียงกีตาร์แผ่วลงอย่างนุ่มนวลเมื่อถึงท่อนใกล้จะจบ
 
I am here to stay
 
 
 
 
 
 
เลียมหลุดยิ้มออกมาจนได้เมื่อถึงท่อนสุดท้าย
มันคล้ายกับว่าในบทเพลงนั้นแฝงความหมายบางอย่างซ่อนอยู่
 
 
บางอย่างที่ไม่ได้การันตีว่าทุกอย่างจะจบลงอย่างที่เขาคิด
แต่เป็นบางอย่าง.. ที่เขาจะมีความสุข

 
 
 
.
 
 
 

.
 
 

.
 
 
 
 
 
 
 

ถ้าไนออลเลือกที่จะทำ
 
 
 
 
 
 
...Stay...
 
 
 
 
tbc.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Talk Zone :; ช่วงนี้ขยันปล่อยฟิคค่ะ ฮ่า
เดี๊ยวเราก็จะเปิดเทอมแล้ว คงไม่ได้มาอัพอีกนาน ช่วงนี้เลยเร่งปล่อยของ -/-
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เครดิตเพลงของตอนนี้คือเพลง 

Little House ของ  Amanda Seyfried

ซึ่งเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องโปรดอีกเรื่องนึงของไรเตอร์ค่ะ Dear John
/แอบขัดใจตรงที่ พระเอกไม่ยอมตายตอนจบขร่า *สปอยล์*
 
 
 
 
 
 
เราว่าเพลงมันเหมาะกับพาร์ทนี้ดีนะ
ดูเป็นแบบบ้านหลังเล็กๆที่อบอุ่นอะไรแบบนั้น ฮริ๊งงงงงงงง
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
แปะเพลงไว้ให้ฟังค่ะ ลองฟังดูจะได้อินกับเรื่องมากขึ้น 
 
 

 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

อ่อยยยย จบหวานมากค่าาา
ไนออลน่ารักไปแล้วนะ เล่นส่งความหมายผ่านเสียงเพลง
หนุ่มเลียมเขินแย่แล้วมั้ง แอร๊ยย เพ้ออออ
อยากจิ๊ไปสเตย์ด้วย ๕๕ มาอัพต่อไวๆนะคะ สู้ๆ :)

#5 By sherlock holmes on 2012-05-18 02:36

กร๊าวจุย♥
เลียมน้อยใจนิดๆรึเปล่าที่ไนออลไม่ฟัง? ฮ่าๆๆ

#4 By PuppyToshi on 2012-05-16 16:42

ส๊วดยอดดดดดด   เอาอีก ๆๆๆๆๆ อยากอ่านแร้วววว

#3 By Aum (103.7.57.18|101.109.221.179) on 2012-05-16 08:46

อัพต่อด่วนนนนนนน แฮ่กกกกก มันช่างหวานล้ำเสียนี่กระไร อร่าากกกกก =/////=

#2 By mameenie (103.7.57.18|49.48.55.208) on 2012-05-15 23:41

Hot! big smile

#1 By KOKO on 2012-05-15 23:13