[Vanteta Fic]Title : Falling Slowly (2)

posted on 25 Apr 2012 17:41 by nutty04 in FootballFiction directory Fiction
Title :        Falling Slowly (2)
Pairing :    Robin Van Persie x Mikel Arteta
Rating :     PG
A/N :        ขออภัยในบางลีลา #เหยด
                 แม้ฟิคจะช้าตลอดและมักเป็นงานเผา #ฝลัด
                 แต่หวังว่าจะถูกอกถูกใจแม่ยกเน้อ Surprised
 
 
 
 
 
 
 
+++++++ Falling Slowly (2) +++++++
 
 
 
 
 
 
 
 
Falling slowly, eyes that know me
And I can't go back
Moods that take me and erase me
And I'm painted black
You have suffered enough
 
 
 
 
 
 
 
แสงแดดละมุนตาสาดส่องมายังฟลอร์หญ้าสีเขียวสด
ทำให้รู้สึกสดชื่นทุกครั้งที่ได้มายืนอยู่บนพื้นเรียบสีขจี
 
ผู้ชายเจ้าของใบหน้าสวยคม
ทอดสายตามองไปยังทุกสิ่งรอบๆตัวแล้วก็ต้องยิ้มออกมา
 
 
 
 
 
ภาพคนร่างสูงวิ่งไล่กวดลูกฟุตบอลเล็กๆกับเด็กๆนับสิบ
การแข่งขัน.. ที่เจือไปด้วยเสียงหัวเราะและความบิสุทธิ์สดใส
 
ไม่มีกรรมการ ไม่มีใบเหลือง ไม่มีแม้กระทั่งใบแดง
แต่ผลที่ตามมาคือ.. ไม่มีการเล่นตุกติกนอกเกม
ไม่มีมารยาลวงโลก ไม่มีการฟาล์วรุนแรง
 
 
เพราะการแข่งขันที่นี่.. ไม่ได้ต้องการผู้ชนะ
 
 
 
 
 
มันอาจจะฟังดูขัดๆ เพราะที่ผ่านมาการเป็นนักฟุตบอลอาชีพ มีแต่ผู้ปรารถนาการเป็นที่1
จนบางครั้งก็อาจทำให้เราลืมไปว่า
..จริงๆแล้ว เราเล่นฟุตบอลไปเพื่ออะไร ?..
 
 
 
 
 
 
 
อาร์เตต้านึกขอบคุณคนที่พาเขามาที่นี่อยู่ในใจ
เขาเองก็เกือบลืมเป้าหมายที่แท้จริงของการเป็นนักฟุตบอลไปแล้ว
 
 
เขาเกือบลืมไปแล้วว่าการเล่นฟุตบอลมันทำให้เขามีความสุขได้มากขนาดนี้
 
 
 
 
 
 
 
 
 
And warred with yourself
It's time that you won
 
 
 
 
 
 
 
 
' เฮ้ มิเกล ตามลูกหน่อยสิ เดี๊ยวจะหาว่าทีมฉันใจร้ายไม่ได้นะ '
เสียงตะโกนโหวกเหวกดังมาจากอีกฟากของสนาม
 
โรบินดูกลมกลืนและสนุกสนานกับเด็กๆมาก
มากจนเขายังคิดชื่นชมคนร่างสูงอยู่บ่อยๆ
โรบินดูเป็นผู้นำที่ดีในทุกเรื่องจริงๆ..
 
 
 
 
 
 
เจ้าของชื่อยิ้มรับกับประโยคนั้นก่อนจะตะโกนโต้ตอบกลับไป
' รู้แล้วน่า เป็นห่วงทีมตัวเองเถอะ '
 
 
คนหน้าหวานวิ่งไปรับลูกส่งจากเด็กทีมเดียวกัน ก่อนจะเลี้ยงเข้าไปยิงอย่างสนุกสนาน
มีแต่เพียงเสียงหัวเราะและความสุขเท่านั้นที่อบอวลอยู่ในบรรยากาศ
 
 
 
 
 
 
 
' เย้ เย้ มัมยิงเข้าแล้ว ~ '
เด็กๆวิ่งกรูกันเข้ามาหาคนหน้าหวานอย่างรวดเร็วทันทีที่ลูกฟุตบอลเข้าไปนอนสงบนิ่งในตาข่าย
อาร์เตต้าต้องรับกอดจากเด็กๆคนนั้นทีคนนี้ที แต่ก็ทำด้วยความเต็มใจ
 
จนกระทั่งอ้อมกอดสุดท้ายที่รู้สึกว่าจะเป้นอ้อมกอดที่ใหญ่เกินเด็กไปหน่อยนะ..
 
 
 
 
 
' เฮ้ นี่ฉันยิงทีมนายนะ '
มิเกลพูดปนเสียงหัวเราะทั้งที่ยังอยู่ในอ้อมกอดของคนร่างสูง
 
' ไม่เห็นสำคัญเลยว่านายจะยิงทีมไหน ทุกครั้งที่นายทำประตูได้
..ฉันก็ดีใจไปกับนายด้วยทุกครั้งนั่นแหละ '
 
 
กัปตันของเราพูดยาวปร๋อ ทำให้คนในอ้อมแขนยิ่งซุกหน้าลงกับอกอุ่นนั่น
เพราะเกรงว่าจะมีคนทันเห็นแก้มของเขาที่เริ่มขึ้นสีระเรื่อ
 
 
 
 
 
' โรบินกอดมัมแล้วกอดพวกเราด้วยสิ ~ '
เด็กๆกรูกันเข้ามาดึงชายเสื้อของอาร์วีพี
เขากับมิเกลจึงต้องหันไปกอดเด็กๆรอบตัวทั้งรอยยิ้ม
 
 
 
 
 
' โรบินคะ.. ขอโทษที่รบกวนค่ะ '
ผู้หญิงรูปร่างสูงหน้าตาสะสวยเดินเข้ามาในสนามช้าๆ
' เรามีเรื่องจะคุยกับคุณหน่อยน่ะค่ะ ' เธอบอก
 
โรบินพยักหน้าให้กับหญิงสาวคนนั้น ก่อนจะหันไปยิ้มให้กับมิเกล
' ฝากดูแลเด็กๆด้วยนะ เดี๊ยวฉันมา '
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Take this sinking boat and point it home
We've still got time
Raise your hopeful voice you had a choice
You've made it now
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เรือนร่างบางพาเด็กๆมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า
ก่อนมานั่งพักผ่อนกันในห้องรับรองของสถานสงเคราะห์เพื่อรอโรบินคุยธุระให้เสร็จ
 
 
 
 
 
 
' มัมชอบโรบินมั้ยคะ ? '
เด็กน้อยผมบลอนด์ตัวเล็กน่ารักเดินมานั่งข้างๆคนหน้าสวย
พลางส่งคำถามซื่อๆแต่ทำให้คนถูกถามนิ่งไป
 
 
 

 
' อ เอ่อ อ่า ' มิเกลอ้ำๆอึ้งๆอย่างไม่รู้จะตอบอะไรดี
ไอ่การถูกเรียกว่ามัมมันก็ทำให้เขารู้สึกกระอักกระอ่วนใจแล้วนะ
แล้วยิ่งเจอคำถามแบบนี้มันยิ่งทำให้เขาไปไม่เป็น..
 
 
 

 
' ว่าไงคะมัม ? '

เด็กน้อยเขย่าแขนอย่างต้องการรู้คำตอบ
มิเกลหันไปยิ้มให้อย่างไม่รู้จะตอบออกไปว่าอะไร
 

' ก็.. ก็ โรบินเป็นคนดีนะ อยู่ด้วยแล้วสบายใจ แล้วก็.. '
 
' มัมตอบไม่ตรงคำถามนี่คะ ' เด็กน้อยกอดอกทำหน้าเบ้
คนหน้าหวานถอนหายใจออกมา เด็กเดี๊ยวนี้ร้ายกาจใช่ย่อยนะเนี่ย..
 
 

 
' ก็.. ก็ คงชอบล่ะมั้ง.. '
มิเกลตอบเสียงแผ่ว ใบหน้าขึ้นสีเลือดฝาดอีกครั้ง
 
 

' หนูก็คิดว่าโรบินชอบมัมเหมือนกัน '
 
 
 

มิเกลหันไปมองทางเด็กผู้หญิงตัวน้อยพลางหัวเราะร่า
' ทำไมถึงคิดอย่างนั้นล่ะ ? '
 
 
 
 
' ก็โรบินไม่เคยพาใครมาที่นี่เลยนี่คะ โรบินบอกว่าพวกเราเป็นคนพิเศษของโรบิน
เป็นสมาชิกในครอบครัวคนสำคัญ การที่โรบินพามัมมาหาพวกเรา
.. ก็แปลว่ามัมเป็นคนพิเศษของโรบินเหมือนกัน '
 
เด็กน้อยพูดเสียงเจื้อยแจ้วอย่างชัดถ้อยชัดคำ
นั่นทำให้มิเกลต้องดึงตัวร่างเล็กๆนั้นเข้ามากอดไว้ในอ้อมแขน
 
 
 
' ช่างพูดเหมือนใครกันเนี่ย  '
' มัมต้องไม่ทิ้งโรบินนะคะ สัญญากับหนูก่อน '
 
 
 
 
นิ้วก้อยเล็กๆถูกยกขึ้นมาตรงหน้า
มิเกลยิ้มละไมก่อนจะยกนิ้วก้อยของตัวเองเกี่ยวรัดไว้กับนิ้วน้อยๆนั้น
 
 
 
 
' สัญญาครับ.. '
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Falling slowly sing your melody
I'll sing along..
 
 
 
 
 
 
 
' เธอเรียกนายเข้าไปคุยเรื่องอะไรเหรอ ? '
ในระหว่างทางกลับบ้าน คนหน้าหวานก็เริ่มเปิดประเด็นการสนทนาขึ้นมา
 
' ทำไมอ่ะ อย่าบอกนะว่านายหึง ? '
อาร์วีพียิ้มกรุ่มกริ่ม ทำให้คนข้างๆต้องฟาดมือใส่อย่างหมั่นไส้
 
 
' โอ๊ยย เดี๊ยวนี้ลงไม้ลงมือกับฉันแล้วเหรอเนี่ย '
คนถูกตียังส่งเสียงเย้าหยอกกลับมาได้อีก
 
 
' ก็เดี๊ยวนี้นายมันกวนประสาท ' มิเกลว่า
 
' เขาเรียกเข้าไปคุยเรื่องจะขายสถานสงเคราะห์ ' โรบินแจง
' ขาย ? แล้วพวกเด็กๆล่ะ ? '
น้ำเสียงของคนหน้าหวานเต็มไปด้วยความกังวล
 
 
 
' เพราะงั้นฉันเลยซื้อไว้เองแล้วน่ะสิ ' อาร์วีพีพูด
' ฉันหุ้นด้วย คนละครึ่ง ' ใบหน้าสวยพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
' นั่นไง อยากมาเป็นครอบครัวเดียวกันจริงๆด้วย ~ ' ร่างสูงแกล้งกระเซ้า
 
 
' ขับรถไปเลยไป ไม่คุยกับนายแล้ว '
วงหน้าหวานสะบัดใส่คนขี้แกล้ง นั่นทำให้คนร่างสูงยิ้มออกมา
' ขอโทษครับมัม ~ ' โรบินแกล้งลากเสียงยาว ทำให้คนฟังหัวเราะออกมา
 
 
 
 
 
' โรบิน ในฐานะที่นายสนิทกับพวกเด็กๆ
นายคิดว่าคำพูดของเด็กๆเชื่อถือได้มั้ย ? '
 
 
 
 
' เด็กน่ะไม่โกหกหรอกมิเกล '
น้ำเสียงจริงจังของโรบินทำให้หน้าของคนฟังร้อนผ่าว
โดยไม่รู้ว่าเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วของวัน..
 
 
' เหรอ ' เมื่อได้ยินแบบนั้น คนหน้าหวานก็ยิ้มออกมา
' นี่เด็กๆพูดอะไรกับนายเนี่ย ? '
 
 
' ฉันว่า..  นายน่ะไม่ต้องรู้หรอก :P '

 
 
 
Fin.
 

 
 
Talk zone :;   เยห์ จบแล้วค่า *รัวมือ*
ไม่รู้แม่ยกจะฟินหรือเปล่า เพราะปล่อยให้รอมานานจริงๆ ฮ่าๆ *หัวเราะกลบเกลื่อน*
 
 

 
 

 
ตอนนี้อากาศร้อนมาก ทำให้ไรเตอร์ขี้เกียจโคตร
อันเป็นสาเหตุให้ฟิคหลายตัวออกมาอึนส์ๆ เลตๆเช่นนี้แล #ข้าน้อยสมควรตาย
 
 
 
 
 

 
ตอนนี้กระแสรีเควสต์ คู่ เจิดโซ่  กลับมาอีกแล้ว
บอกตามตรงว่าคู่นี้ไรเตอร์คิดได้แต่พล็อตดราม่านะ orz
 
แต่ตอนนี้ยังคิดอะไรไม่ออกเลย Foot in mouth ฟฟฟฟฟฟฟฟ
 
 
 
 
 

 
จบจากฟิคตัวนี้ ไรเตอร์ขอไปปั่นซีรีย์1Dยาวๆก่อน
แต่แอบกระซิบบอกว่าแพลนฟิคพิเศษรับเดือนพฤษภาไว้สำหรับแม่ยกฟิคฟุตบอลค่ะ
 
ว่าแต่มันก็จะเข้าเดือพฤษภาแล้วนี่ฝ่า *นอนตาย*
 
 
 
 
  
 

 
ขอบคุณคนอ่านทุกคนที่ติดตามค่ะ
ขอบคุณทุกคอมเม้น รวมไปถึงคนที่ไม่ได้เม้น #ว้อท
 
 
รักรักรัก :) x
 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

ง่อง่อ เขินจังงงงงงงงงงง เขินจังเลยย *ตีไรเตอร์*
ฉันชอบฉากกอดและคำพูดนั้นของอาร์วีพี อร๊าว
ฟินที่สวดดด ประโยคสุดท้ายของเตต้านี่เจ้าเล่ห์มากนะ อิ้อิ้
น่าจะมีีสเปเชี่ยลพาร์ทนะ แบบว่ารับเลี้ยงเด็กๆแล้วชิบ่ะ
จากนั้นก็ปั๊มน้องให้เด็กๆไรงี้ไง๊ #พ่อง

*เจิดโซ่ก๋อ เธอจะแต่งเจิดโซ่ชิม้อย *บีบคอ*
อย่าหลอกดาวให้ดีใจเล่นนะ ฮึก
จะดราม่าจะติดเรทอะไรเราก็อาววว tt

#3 By idelicious (223.207.115.4) on 2012-04-26 11:20

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด
น่ารักอ่าาาาาาา ><

พี่รอตอนต่อไปอยู่นะๆๆๆ

//ฟินนนนนน

confused smile

#2 By ปรี้ฟอง (125.24.139.244) on 2012-04-25 22:05

เราจะปลุกกระแสเจิดโซ่!!!
/ตั่งมั่น /โดนพี่นัทตบ

น่ารักสมกับที่รอ ชอบตอนที่มิเกลยิงได้แล้วโรบินเข้าไปกอดจริงๆ
คำพูดนั่นทำละลายมาก โอ๊ย อ่านไปยิ้มไป อาร์วีพีของประชาชนนนนนนนนนนนน

รออ่านทุกเรื่อง พี่นัทสู้ๆ XDD

#1 By PuppyToshi on 2012-04-25 19:29