[1DFic] Title : Triangle (1)

posted on 25 Mar 2012 19:09 by nutty04 directory Fiction
Title :      Triangle (1)
Pairing :  Louis Tomlinson x Harry Styles x Zayn Malik
Rating :   PG
A/N :       กระแสมันแรงอยู่นะคู่นี้ 5555555555'
                ขอเปลี่ยนจากลูอิสเป็นลูอี้ค่ะ เรามีการตกลงเรื่องการเขียนชื่อเฮียกันแล้ว
                #ตอนไหนแว้ Enjoy reading x
 
 
 
 
 
 
 
 
 
+++++++ Triangle (1) +++++++
 
 
 
 
 
 
 
New York , USA

 
 
 
' เดือนหน้าฉันจะพานายไป.. '

เสียงของลูอี้ดังขึ้นมากลางดึกในระหว่างที่เขากับแฮร์รี่
กำลังนอนดูดาวกันบนดาดฟ้าของโรงแรม
อุตส่าห์ได้มาถึงอเมริกาด้วยกัน แต่กลับติดแหง็กออกไปเที่ยวไหนไม่ได้
ก็เพราะความมีชื่อเสียงมันย้อนกลับมาทำร้ายพวกเขาเอง

..นี่มันตลกร้ายของซุปเปอร์สตาร์ชัดๆ..
 
 

 
 
 
' พาไปไหน ? ' 

แฮร์รี่ถามเสียงใส ดวงตาสีเขียววาววับแม้ในความมืด
จับจ้องไปที่ใบหน้าหล่อเหลาของคนที่นอนอยู่ข้างๆ
และนั่นทำให้คนถูกถามหันกลับมาคลี่รอยยิ้มบางให้
 
 
' ทุกที่ที่นายอยากไป '
 
 
.
 
.
 
.
 
 
 
' งั้นก็แปลว่าทุกที่ที่มีนายอยู่ '


คนหน้าหวานยิ้มขวยเขินให้กับคำตอบของตัวเอง
ลูอี้ยื่นมือมาบีบจมูกคนข้างๆเบาๆก่อนจะดึงร่างนั้นเข้ามาในอ้อมแขน
เขากระชับวงแขนให้แน่นขึ้นเพื่อถ่ายทอดไออุ่นจากตัวเองไปให้แฮร์รี่
คนในวงแขนหลับตาพริ้มรับอ้อมกอดนั้นอย่างคุ้นเคย
ก่อนจะค่อยๆคล้อยหลับไปภายใต้ผืนฟ้าสีดำขลับและความอบอุ่นแห่งรัตติกาล.
 
 
 
 
 
 
 
London , UK
 
19:40 PM
 
 
 
แฮร์รี่หมุนตัวไปมาอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ในห้องโถงของโรงแรมที่พักมาเกือบสามชั่วโมงกว่า
เขาพยายามสำรวจตัวเองอย่างหนัก ว่าดูโอเคแล้วหรือยัง ?
 
 

ก็ไม่มีอะไรมากหรอก..
แค่ลูอี้จะมารับเขาไปทานมื้อค่ำตอนสองทุ่มและนี่ก็ใกล้จะถึงเวลาแล้ว :$
 
 
 
' เฮ้ แฮร์รี่ฉันจะไป nandos กับเลียม นายสนใจจะไปด้วยกันมั้ย ? '

ไนออลทักทายด้วยน้ำเสียงที่เริงร่าตามปกติ โดยมีเลียมเดินตามมา
แฮร์รี่ยิ้มรับคำทักทายก่อนจะส่ายหน้าปฏิเสธ
 
 
' ไม่ล่ะ วันนี้ฉันมีนัดแล้ว '
หนุ่มไอริชทำหน้างงๆ
ต่างจากคนผมสีน้ำตาลข้างหลังที่ดูเหมือนจะอ่านทุกอย่างออกเพียงมองแค่ปราดเดียว
 
 
' มีนัดกับใครน่ะแฮร์รี่ ? แฟนใหม่หรอ ? '
ไนออลส่งคำถามซื่อๆมาตามนิสัย แต่นั่นกลับทำให้คนถูกถามหน้าขึ้นสีระเรื่อ
 

' อ. เอ่อ ป.. เปล่า  '

แฮร์รี่อ้ำๆอึ้งๆอย่างไม่รู้จะตอบยังไง เขายกมือขึ้นเกาท้ายทอยแก้เขิน
ทั้งๆที่ไม่รู้จะเขินอะไร ก็แค่ไปทานมื้อค่ำกับคนในวง แล้วจะเขินอะไรกันเนี่ย ? -/ -
 
 
 
 
 
เลียมยิ้มออกมาอย่างคนเดาทางออก
' เอาเป็นว่าเราไปก่อนดีกว่า ทานมื้อค่ำให้อร่อยนะแฮร์รี่ '

' อ้าว อะไรอ่ะเลียม ฉันยังไม่รู้เลยนะว่าแฮร์รี่มีนัดกับใคร ? '
ไนออลโวยวายเบาๆ แต่ก็ถูกเลียมลากแขนให้เดินตามมา
 

 
' รู้แค่ว่าตอนนี้นายมีนัดกับฉัน โฮรัน '
 
 
 
 
 
แฮร์รี่มองตามทั้งสองคนแล้วยิ้ม เขานึกขอบคุณเลียมอยู่ในใจ
แดดดี๊เพนน์มันจะอ่านใจทุกคนในวงได้เสมอ เขามักจะรู้ว่าตอนนี้คนในวงกำลังรู้สึกยังไง
แถมยังมีวิธีจัดการเรื่องต่างๆให้เป็นไปอย่างราบรื่น ส่วนไนออลก็ติดเลียมแจเหมือนเด็กๆ
 
เอ่อ. จนบางครั้งแฮร์รี่ก็เกือบลืมไปแล้วเหมือนกันว่าไนออลเป็นรุ่นพี่ของเขา
 
 
 
 
 
 
21:00 PM
 
 
 
 

 
เข็มยาวบนหน้าปัดนาฬิกาค่อยๆเลื่อนไปหยุดตรงกับเลขสิบสอง
ในขณะที่เข็มสั้นสงบนิ่งอยู่ตรงเลขเก้า  
..สามทุ่มแล้วสินะ..
 
 
 
' แฮร์รี่.. '
เจ้าของชื่อละสายตาจากนาฬิกาข้อมือของตัวเองมาเป็นเจ้าของเสียงเรียกอย่างมีความหวัง
 

' เซน '
รอยยิ้มบนหน้าเจื่อนลงเล็กน้อยเหมือนกับน้ำเสียงที่แผ่วลง
 
 
' นั่งรอใครอยู่เหรอ ? กินมื้อค่ำหรือยัง ? '
' รอไปพร้อมลูอี้น่ะ '
แฮร์รี่ตอบทั้งสองคำถามด้วยประโยคเดียว

 
' ออกไปหาอะไรกินรองท้องก่อนมั้ย ? ฉันว่าจะออกไปMac.. '
' ไม่ล่ะ ฉันไม่อยากให้ลูอี้ต้องรอน่ะ '
 
 
' ทีเค้ายังปล่อยให้นายรอเลย ' เซนพึมพำกับตัวเองเบาๆ
' จะให้ฉันนั่งเป็นเพื่อนมั้ย ? '
 
' ไม่เป็นไรหรอกเซน ฉันไม่ใช่เด็กๆแล้วน่า '
' อีกเดี๊ยวลูอี้ก็มาแล้ว.. '
น้ำเสียงตอนท้ายแผ่วลงแต่ทว่ายังคงปรากฎรอยยิ้มละไมจากคนหน้าหวาน
 

' โอเค งั้นฉันไปก่อนนะ ' เซนบอกก่อนจะยอมเดินจากไปแต่โดยดี
ทั้งๆที่ลึกๆแล้วเขาก็ยังคงรู้สึกเป็นห่วงแฮร์รี่อยู่
 
 
 
 
 
22:30 PM
 
 
 
 
 
 
ผู้คนที่ขวักไขว่ไปมาภายนอกประตูบานใหญ่ของโรงแรม
ค่อยๆบางตาลงจนกระทั่งแทบไม่มีใครผ่านไปมาอีก
เป็นสัญญาณบอกที่ดียิ่งกว่านาฬิกาว่าขณะนี้เป็นเวลาที่ค่อนข้างดึกแล้ว

 
แฮร์รี่ไม่เคยโทรตามลูอี้ เพราะลูอี้ไม่เคยผิดนัด..

และเพราะไอ้ความคุ้นเคยเก่าๆ ว่ายังไงคนที่เขารอก็จะต้องมา
มันกลายเป็นเหตุผลสำคัญที่ยังทำให้แฮร์รี่นั่งรออยู่ตรงที่เดิม

 
ลูอี้ไม่ได้ลืมหรอก .. ยังไงก็ไม่มีทางลืม เขามั่นใจ :)
 
 
 
 
 

แฮร์รี่ตัดสินใจโทรหา
เพราะมันเป็นเพียงวิธีเดียวที่จะพิสูจน์ให้เขารู้ว่าสิ่งที่เขาเชื่อมาตลอดเป็นสิ่งที่ถูกต้อง
 
 
 
 
' ฮัลโหล ว่าไง แฮร์รี่ ? '
' นายทำอะไรอยู่น่ะลู ? '
' ฉันกำลังขับรถอยู่ '
 
แฮร์รี่ยิ้มออกมาแทบจะทันทีเพราะประโยคนั้น
ลูอี้ไม่ได้ลืมเขา และกำลังขับรถมา
 
 
' ถึงไหนแล้วล่ะ ? '
' ก็เพิ่งไปส่งอิเลเนอร์เมื่อกี๊นี้เอง
ฉันพาเธอไปทานมื้อค่ำมาน่ะ โรแมนติคใช่ม้า ? '

ลูอี้ถามเสียงทะเล้นเหมือนทุกที
แต่ครั้งนี้กลับทำให้คนฟังชาไปทั้งร่าง

 
อิเลเนอร์ ? มื้อค่ำ ? โรแมนติค ?
 
' เดี๊ยวฉันว่าจะกลับบ้านแล้วน่ะ อิ่มแปล้เลย
ตอนนี้หุ่นฉันคงพอๆกับไนออลแล้วล่ะ ฮ่าๆ '

เสียงปลายสายแซวเพื่อนร่วมวงอย่างสนุกสนานตามนิสัย 
ผิดกับแฮร์รี่ที่ต้องเม้มริมฝีปากแน่นทั้งที่ตัวยังสั่นระริก
 
' แล้วนายกินอะไรรึยัง แฮร์รี่ ? '
คนหน้าหวานกลั้นใจบังคับเสียงไม่ให้สั่นแล้วตอบออกไป
 

' กินแล้ว '
' แค่นี้นะ '   ' เฮ้.. ด เดี๊ยว ..'
แฮร์รี่กดวางสายทั้งที่ลูอี้กำลังเรียกเขาไว้
 

 
ลูอี้ไม่เคยลืมนัดของเรา ใช่.. เขาไม่ได้ลืม
..แต่เขาไม่เคยจำมันเลยตังหาก..
 
 
 

 
 
00:00 PM
 
 
 
 
 
' แฮร์รี่ '
เซนกลับมาพบคนร่างบางนั่งฟุบหน้าลงกับเข่าของตัวเองอยู่ตรงที่เดิม
เขาเข้าไปสะกิดไหล่น้องเล็กในวงเบาๆพอให้รู้สึกตัว
แต่ไม่มีทีท่าว่าแฮร์รี่จะเงยหน้าขึ้นมามอง
เซนจึงหันไปหยิบแฮมเบอร์เกอร์ในกระเป๋าเป้ของตัวเองแล้ววางไว้ข้างๆตัวของแฮร์รี่แทน
 

 
' ถ้าหิวก็กินเลยนะ ฉันซื้อมาเผื่อนาย '
แฮร์รี่ยังคงนั่งนิ่งอยู่อย่างเดิม ไม่ได้สนใจกับแฮมเบอร์เกอร์ที่วางอยู่ข้างๆ
เซนกัดริมฝีปากอย่างปลงตก เขาเป็นห่วงแฮร์รี่ ..
 
 
 
 
เซนตัดสินใจย่อตัวนั่งลงข้างหน้าแฮร์รี่
' มื้อค่ำน่ะ ไว้พรุ่งนี้ไปกินกับฉันมั้ย ? '
 
 
 
คนหน้าหวานโผเข้ากอดเขาแทบจะทันทีที่พูดจบประโยค
เซนรับร่างบางนั้นเข้ามาในอ้อมแขนอย่างเต็มใจ
มืออุ่นถูกยกขึ้นไปลูบหัวปลอบน้องคนเล็กเบาๆ
 
แฮร์รี่กำเสื้อเซนไว้ในมือแน่นเหมือนกับจะไม่ให้จากไปไหน
ตอนนี้เขารู้สึกว่าตัวเองสูญเสีย
..จนเหมือนกับไม่เหลืออะไรไว้ให้พักพิงอีกแล้ว
 

 
ที่เหลือตอนนี้ก็มีเพียงแค่ไหล่และอ้อมกอดของเซนเท่านั้น..
 
 

เขาปล่อยโฮออกมาในอ้อมแขนนั้นอย่างสุดจะกลั้น
น้ำตาเม็ดสวยทยอยไหลแข่งกับแสงดาวพราวระยับบนท้องฟ้า แฮร์รี่สะอื้นจนตัวโยน
แต่ก็ไม่อาจทดแทนทุกสิ่งที่อยู่ในใจของเขาออกมาได้หมด 
 
 
' เซน .. เซน ฮึก  '
' เขาลืม ลืม.. ฮือ  '
 

หลากหลายคำพูดพร่างพรายออกมาเพื่อแทนความรู้สึกภายในใจ
ไร้ซึ่งคำปลอบโยนใดๆจากผู้ชายคิ้วเข้ม
แต่เพียงความอบอุ่นและการรับฟังนั้นก็มากเพียงพอแล้ว
ที่จะทำให้อีกฝ่ายรู้สึกดีขึ้นได้อย่างน่าประหลาด
 
 
 
' ร้องออกมาให้หมดแฮร์รี่ '
เซนกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้นราวกับจะปกป้องคนในวงแขนจากความรู้สึกไหวหวาดพวกนั้น
 
 
' ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป '
' ฉันจะเป็นคนดูแลนายเอง  '
 
 
 
 
 
to be con .
 
 
 
 
Talk Zone :;  โอ๊ะะ ปั่นกันมาราธอนเบยแจ้ -.-
พอเสร็จจากภารกิจเทรนด์จนลิมิตเพื่อพิชิตใจเธอ #ชื่อภารกิจลูกทุ่งมากจ้า
ที่เริ่มตั้งแต่หกโมงยันทุ่มนึง เราก็มาปั่นฟิคพาร์ทนี้ให้ ดรชน. ทุกคนเบย -/ -
 
 

 
 
 
ถึงแม้เราจะไม่ได้ขึ้นอันดับใน WORLDWILD แต่เราก็ติดอันดับ 1 เทรนด์ไทยนะเว้ย
ฮุวะฮะฮ่า *ยืดอกภูมิใจ*
 
 
 
 
เดี๊ยวๆ เรามีเรื่องจะแจ้งด้วย 
คือเราไม่ได้อัพฟิคน้านนานมาก ด้วยเหตุและธุระหลายๆอย่าง
พอหวนคืนสู่วงการมันเลยอาจจะมีสนิมมั่งนะเคอะ #ว้อท

 
ส่วนโปรเจ็คต์วันวาเลนไทน์เราล้มโต๊ะไปแบ้วเค่อะ
ตัดให้เป็นช็อตฟิค จบตอนเดียวพอ
ต้องขอโทษทุกคนที่ตามอ่านด้วยนะคะ #จะมีมั้ย? 55555'
 
 
 
แต่ยังไงชุดนี้ก็จะแต่งให้จบแน่นอน เป็นซีรี่ย์ที่แอบดราม่าเบาเบา
อุ๊ยยย ไม่สปอยล์อ้ะะ รอตามกันเอง *โดนตบ*
 
 
 
 
 
 
ยังไงก็ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ อย่าลืมติดตามกันต่อไปเน้อออ ~

ฟอลมาทักทายตามสไตล์ ดรชน. ได้ที่นี่ @nut_mufc
 
 

ปอลอหนึ่ง. ไม่รับตะก๊อยแอนด์ ดรชต. นะเคิ้บ *ไหว้*
ปอลอสอง. แม่ยกฟานเตต้าปูเสื่อรอต่อได้เบยนะฮะ รับรองเดี๊ยวมา 55555 Smile

 

Comment

Comment:

Tweet

ทำคนอ่านหวั่นไหวทุกฟิคอ่ะ ;___;
อัพต่อไวไว - -+++ *ขู่*

#3 By mameenie (103.7.57.18|223.206.57.48) on 2012-05-27 18:24

รักสามเศร้า เราสามคน มากเลย
บังหล่อแท้ ใจหล่อจริงๆ(หน้าตาด้วย)
รอตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่จร้า

#2 By HOTWALKER on 2012-04-09 20:31

นี่มันรักสามเส้า!!
/ระทวย
เซนช่างพระเอก ฮึมมมมม
รอตอนต่อไปอย่างค้างคา

ปล.ฟานเตต้าาา กรี๊ดดด รออย่างใจจดใจจ่อทั้งสองฟิคหากทำไ

#1 By PuppyToshi on 2012-03-26 12:14